چهار ستاره مانده به صبح

شروع یک رؤیای نو

Sweet November -2001

بعد کاش می‌شد به قاعده‌ی «سارا» زندگی می‌کردیم؛ خیلی ساده و صمیمی و الکی نخ‌ روح‌مون رو گره نمی‌زدیم به این قوانین پیچیده‌ی بشری. چرا باید توی این دنیا یا پی بزن در رویی باشیم یا دربه‌در بمونیم؟ حتمن باید با گلاب و حلوا نشسته باشیم یه استقبال عالی‌جناب مرگ تا یاد بگیریم چه‌طوری بازی رو نبازیم به روزگار؟

+ درباره‌ی این فیلم می‌تونین در ویکی‌پدیا بخونین و یا نگاهی به وب‌سایت اون بندازین.

۴ دیدگاه نوشته شده است! »

  1. محمد امین عابدین در ۸۸/۱۲/۰۵ گفت:

    مرثیه ای برای یک رویا…

  2. وحید در ۸۸/۱۲/۰۵ گفت:

    جالبه که فیلمشو ندیدم / بعد دیدنش میام باز نظرمو میگم :دی

  3. آسا در ۸۸/۱۲/۰۵ گفت:

    امیدوارم کارشناسی ارشد قبول بشین

  4. haafez در ۸۸/۱۲/۰۶ گفت:

    it’s my life

دیدگاه خود را ارسال کنید