چهار ستاره مانده به صبح

شروع یک رؤیای نو

هولدرلین می‌گوید این‌قدر جوگیربازی درنیاورم سر این کتاب. کدام کتاب؟ معجون عشق.

البته او هم دارد شلوغش می‌کند. گیرم توی توییتر و فرندفید هی هوار کردم که این کتاب فلان و بهمان است، ولی می‌بینید که طاقت آورده‌ام و بعد از چهار هفته دارم درباره‌اش می‌نویسم.

می‌پرسید مگر چه‌جور کتابی‌ست؟ داستان و رمان نیست. مجموعه‌ای‌ست از یک‌سری گفت‌وگو. با کی؟ نویسنده‌های رمان‌های عامه‌پسند؛ فهیمه رحیمی و پری‌نوش صنیعی و نازی صفوی و ….

گفت‌وگوکننده هم یوسف علیخانی است. از او قبل‌تر کتابی به نام نسل سوم داستاننویسی امروز هم چاپ شده که سبک و سیاقِ این‌طوری دارد، اما آن کتاب کجا و این کتاب کجا. چه‌طور؟ نظرم درباره‌ی نسل ِ فلانِ ایران را این‌جا نوشته‌ام. کتابِ جالبی نبود و هیشکی حرفِ جذابی نزده بود. برعکس، توی کتاب معجون عشق آدم کیفور می‌شود بابتِ حرف‌های مصاحبه‌شونده‌ها. چرا؟ درست نمی‌دانم. شاید برای این‌که توی آن کتابِ اوّل طرفِ علیخانی یک‌سری نویسنده بودند که بهشان تلقین کرده‌اند شما آدمی هستید برای خودتان و آن‌ها خواسته‌اند در قد و اندازه‌ی آن آدم! حرف بزنند و خودشان نبوده‌اند.

توی معجون عشق چه‌خبر است؟ یک‌سری نویسنده از خودشان می‌گویند و نوشتن و فروش کتاب‌های‌شان و بعد، چون همه به‌قدرکافی توی سر کتاب‌های‌شان زده‌اند، هیچ ادا و اطوارِ روشن‌فکری ندارند و به‌شدت عادی رفتار می‌کنند. برای همین است که جذاب‌اند. همگی بی‌غل و غش حرف می‌زنند و هیچ نیازی نیست بر داشتن‌/نداشتن چیزی اصرار کنند. قشنگ معلوم است کی باسواد است و کی حسودی می‌کند و کی از روی داستان‌های دیگران کپی می‌کند. هیشکی چیزی را قایم نمی‌کند و مثلن می‌فهمیم فلانی چه‌قدر حسود است و آن یکی عاشق و دیگری مادری مهربان است و ….

خب، من هیچ کتابی از هیچ کدام از نویسنده‌هایی که در معجون عشق باهاشان گفت‌وگو شده را نخوانده‌ام. حرف‌های هیچ‌کدام‌شان هم تأثیر این‌جوری نداشت که الان من بروم کتابِ یکی‌شان را بخوانم. پس چی؟ من با خودم فکر کردم چه دوست داشته باشیم و چه دوست نداشته باشیم کتاب‌های عامه‌پسند پرفروش هستند و توی یکی، دو سال به چاپ بیست‌ام و سی‌ام می‌رسند. خب این یعنی چی؟ یعنی جهان خلاصه نمی‌شود در من ِ نوعی. جمعیتِ زیادی از مردم هستند که رمان‌های عامه‌پسند را می‌خوانند دوست دارند. هیچ‌کس هم غر نمی‌زند که کتاب هشتصدصفحه است و یا قیمتش هفده‌هزارتومان است. حتّی بعضی‌ کتاب‌خوان‌های حرفه‌ای هم از خواندنِ رمان‌های این‌جوری لذت می‌برند. چون‌که به قول آقای جامعه‌ی کهنه، کتاب‌های عامه‌پسند قصه دارند و قصه‌گو هستند.

خلاصه این‌که، معجون عشق خواندنی است؛ چه کتاب عامه‌پسند بخوانید و چه نخوانید.

راستی، مهرنوش صفایی یکی از این نویسنده‌های عامه‌پسند است که علیخانی با او گفت‌وگو کرده. این زن پدیده است و با تسلط علیخانی به مهارتِ‌ سؤال پرسیدن، گفت‌وگویش خیلی جالب و جذاب از آب درآمده است. شاید این را ندانید، ولی صفایی محبوب‌ترین نویسنده‌ی ایران است که به قول خودش، ادبیات ایران را متحوّل خواهد کرد! اعتمادبه‌نفسِ این خانوم عالی‌ست، خیلی عالی.

معجون عشق را نشر آموت چاپ کرده است با قیمت ۷۵۰۰ تومان.

+ مرتبط؛ عشق‌فروش‌ها

۱ دیدگاه نوشته شده است! »

  1. مریم جون در ۹۰/۰۸/۱۰ گفت:

    سلام کتاب معجون عشق قشنگ بود و چه جالب این عکس مثل کتابخونه منه.

دیدگاه خود را ارسال کنید