چهار ستاره مانده به صبح

شروع یک رؤیای نو

به مناسبت روز جهانی شعر

مردم

اونا کوچه‌ها رو دوس دارن
چون می‌دونن به خونه‌ای می‌رسه.
اونا جاده‌ها رو دوس دارن
چون می‌دونن به شهری می‌رسه.
اونا آسمونو دوس دارن
چون می‌دونن به ماه می‌رسه.
اونا ولی هیش‌وخ
هم‌دیگه رو دوس ندارن
چون نمی‌دونن، به کجا می‌رسه.

«هیوا مسیح»

دنیا همین است
من ایستاده‌ام
و همه‌چیز از روی من رد می‌شود

«رضوان ابوترابی»

رنگ‌ها را هر جور می‌خواهی عوض کن
من تنها به رنگ خاکستری عادت دارم
و طعمی که زندگی می‌دهد

«هایده حسین‌زاده»

و برای تو

عشق تو یادم داد
چگونه در همه‌چیز تو را دوست بدارم
در درختی برهنه
در برگ‌های زرد و خشک
در هوای بارانی…
در توفان
در کافه‌ای محقر

«نزار قبانی»

دیدگاه خود را ارسال کنید