چهار ستاره مانده به صبح

شروع یک رؤیای نو

نباید از روی غریزه، علاقه و یا وظیفه بچّه‌دار شد. به‌نظر من، بچّه‌داشتن حقّی است که شاملِ همه‌ی زن‌ها و مردهایی، که ازدواج کرده‌اند، نمی‌شود. باید این حق را فقط به آن‌هایی داد که بلدند پدر و مادر باشند. بیش‌ترِ مردم دوست دارند هنرپیشه باشند، ولی استعدادِ آن را ندارند. فکر می‌کنم بچّه‌داشتن هم مثل هنرپیشگی است. خیلی از ما دوست داریم بچّه داشته باشیم، ولی استعدادِ پدر یا مادربودن را نداریم. من می‌نویسم استعداد، ولی شما بخوانید توانایی.

تواناییِ پدر و مادر بودن اکتسابی‌ست. اگر آقای شهرداری تهران بودم، به‌جای آن تابلوی پدر با بچّه‌های دوچرخه‌سوارش، برای مردم کلاس‌های آموزشِ «چگونه پدر و مادر باشیم» را می‌گذاشتم. برای این‌که فکر می‌کنم پدر و مادربودن یک حرفه‌ی تمام‌وقت است و برای این‌که آدم بتواند پدر و مادر باشد باید مجموعه‌ای از هنرها و علم‌ها و مهارت‌ها را بلد باشد. نه این‌که هر روز با خودش بگوید «فرزند بیش‌تر، زندگی شادتر» و هی گند بالا بیاورد. البته، فکرِ من تازگی ندارد. «مهارت فرزندپروری» یا «مهارت والدی» قبلن توسط اندیشمندانِ جهان کشف شده و درباره‌اش کلّی حرف و کتاب هست.

حالا چرا یادِ بچّه افتادم؟ چند روزِ قبل، فیلمِ What Maisie Knew را دیدم که درباره‌ی مسئولیّت‌پذیری والدین است و همین حرف‌هایی که توی دو بندِ قبلی نوشتم. فیلم را حتمن ببینید و باور کنید برای بچّه‌داشتن خیلی هم لازم نیست که پولِ کافی داشته باشیم. قبل از پول، باید کلّی مهارت و دانش داشته باشیم. من از شما می‌پرسم؛ چطور می‌شود که برای رانندگی شرطِ سنّی داریم و هر کسی گواهی‌نامه نمی‌گیرد مگر بعد از صد ساعت آموزش و قبولی در امتحان کتبی و عملی. آن هم یک گواهی‌نامه با اعتبارِ محدود برای پنج‌سال! ولی برای پدر و مادر بودن هیچ شرط و آموزش و مدرکی لازم نیست و هر کسی می‌تواند با ایکس و ایگرگ‌هایش بچّه بسازد! یعنی، رانندگی بی‌گواهی‌نامه از بچّه‌داشتن بی‌آگاهی خطرناک‌تر است؟ به‌نظر من، مضحک است که لواشک باید با مجوزِ فلان و استاندارد بهمان تولید شود، ولی بچّه را می‌‌توان الله‌بختکی پس انداخت.

۳ دیدگاه نوشته شده است! »

  1. safilo در ۹۲/۰۹/۲۶ گفت:

    سلام
    مطلب شما رو در ابن رابطه خوندم خیلی خوشم اومد مخصوصا اون تابلو..
    منم همیشه میگم ، هر ازدواجی دلیل بر بچه دار شدن نیست افا جان این بچه رو همه بلدن درست کنن ولی چون ادم یک کاری رو بلد انجام بده دلیل بر انحام آن نیست..
    از نطر منم پدر شدن با اصلا ازدواج شعور ( پدر شدن و اردواح) میخواد..

    چهار ستاره مانده به صبح:
    سلام و ممنونم که نظرتون رو برام نوشتین. خوب باشین.

  2. م. موسوی در ۹۲/۰۹/۲۷ گفت:

    تولید مثل یعنی همین، تولید آدم هایی که دقیقا مشکلات و معایب خود طرف رو دارن! بهتر بود اسمش باشه تولید آدم! تولید انسان! تولید یه چیز خوب! شاید نتیجه متفاوت میشد!

  3. علیرضا در ۹۲/۱۰/۰۲ گفت:

    سلام دوست عزیز،

    مطلبتونو که خوندم بنظرم اومد یه جاهاییش می شد بهتر باشه (:
    درسته که هر کسی نمی تونه هنر پیشه باشه اما بنظرم بهتره بجای اینکه توانایی پدر و مادر بودن رو به هنر پیشگی تشبیه کنیم به راه رفتن تشبیهش کنیم؛ راه رفتن استعدادیست که همه انسانها ذاتی اونو دارن برخلاف هنر پیشگی که هر کسی همونطور که گفتین استعدادشو نداره، البته همین راه رفتن رو اگه تو بچگی کمکون نکنن شاید نتونیم خوب یاد بگیریم! خوب در مورد پدر و مادر بودن هم می شه استعدادشو هرچه بهتر شکوفا کرد.

    بنظرم بیا بیشتر نیمه پر لیوانو ببینیم و بجای اینکه خانواده ها رو از عدم توانایی تربیت درست بترسونیم علاوه بر اینکه بهشون گوشزد می کنیم همه استعداد پدر و مادر بودن رو دارن تشویقشون کنیم با افزایش سطح اطلاعاتشون فرزندشون رو بهتر تربیت کنن، و بعبارتی توانایی تربیت درست رو کسب کنن و اینجوری استعداد پدر و مادربودنشون رو شکوفا کنن، اینطوری قشنگ تر نیست؟

    چهار ستاره مانده به صبح:
    علیرضای عزیز، ممنونم از این‌که نظرت را برایم نوشتی. خوب باشی.

دیدگاه خود را ارسال کنید